Gdzie jest Bóg, gdy cierpimy? To pytanie często skłania nas do rozmyślania. Każdy człowiek na drodze swego życia prędzej czy później zetknie się z cierpieniem fizycznym, psychicznym lub duchowym. Jak przeżyć to doświadczenie, tak by stało się prawdziwym czasem łaski, w którym głębiej odkryjemy Bożą dobroć oraz cel i sens naszego życia? Dajmy się poprowadzić mądrości i doświadczeniu św. Elżbiety od Trójcy Świętej.

Serdecznie zapraszamy do naszego Domu Rekolekcyjnego w Wadowicach na wielkopostne, weekendowe rekolekcje z tą świętą karmelitanką bosą. Rekolekcje odbywają się w klimacie ciszy i skupienia. Rozpoczną się kolacją w piątek i zakończą niedzielnym obiadem. Poprowadzi je o. Michał Swarzyński OCD, magister nowicjatu z klasztoru w Zamartem.

Zapisy przez formularz

Pan Bóg chce naszej bliskości na każdym etapie naszego życia. Bez względu na wykształcenie, status społeczny czy inne czynniki klasyfikujące nas w społeczeństwie. Tak samo jak Jezus powoływał apostołów, tak samo zwraca się do nas, bardzo osobiście, podczas naszych codziennych obowiązków i zajęć. Czasami wzywa nas do mocnej zmiany, do działania na zupełnie innym polu, do gruntownego przekwalifikowania się. Oczywiście w takiej sytuacji pojawiająca się chwila zawahania nikogo nie dziwi.

Niekiedy zadanie, przed jakim przychodzi nam stawać, może być bardzo wymagające czy wręcz nieprzyjemne dla innych. Czasem to, czego od nas będzie oczekiwał Pan może powodować wiele trudu czy nawet bólu, ale prowadzących ostatecznie do dobrego. Nikt z nas nie chce fundować sobie ani nikomu innemu negatywnych doznań, jeśli nie jest to niezbędne. Rodzic upominający dorosłe już dziecko z całą pewnością przeżywa całą sytuację bardzo intensywnie. Przyjaciele, dbając o wzajemne dobro, pozwalają sobie na surowe słowa upomnienia.

Doskonale rozumiał to święty Paweł, którego święto nawrócenia dziś obchodzimy. Powodowany troską o zakładane wspólnoty nierzadko musiał upominać, prostować czy czasem nawet karać. Nie robił tego jednak nigdy kierując się emocjami czy własną ambicją, ale zawsze dobrem konkretnego Kościoła. Paweł był człowiekiem sprawiedliwym w biblijnym rozumieniu tego słowa, a więc miał wrażliwe, dobre, szlachetne i współczujące serce. Umiał zwrócić uwagę, ale potrafił też okazać czułą troskę wspólnotom mniej zamożnym, niewolnikowi Onezymowi czy wstawiać się za sierotami i wdowami.

Święty Paweł, Apostoł Narodów, który przez swoje podróże misyjne przemierzył kawał świata, pokazuje, że dla Boga liczy się zawsze konkretny człowiek. Ludzkość nigdy dla Niego nie będzie jakąś anonimową masą. Każdy z nas jest dla Boga cenny. Bez względu na to czy jesteśmy młodzi, radośni i pełni energii, czy może już zaawansowani wiekiem z bagażem różnych doświadczeń, każdy z nas jest Panu potrzebny. Każdy może być Bogu pomocny w zbawianiu świata. Niech nawrócenie św. Pawła nie tylko wzbudza nasz podziw, ale niech zapali nas do naszego mocnego, głębokiego i osobistego nawrócenia.

Zmiana świata zawsze zaczyna się od zmiany mnie samego!